ymlp238

My Blog

แอบพ่อเอากับแม่ตัวเองเน้นๆ

Cameron Cunningham

ใจ๋ชายหนุ่มวัย 17 ลูกชายผู้เดียวในครอบครัวที่มีฐานะ ตั้งแต่เล็กครอบครัวเขาอยู่บ้านเดียวกับปู่กับคุณย่าแล้วก็เครือญาติบ้านเดียวกัน ส่วนมากปู่กับคุณย่าจะเป็นคนดูแลเขาเนื่องจากว่าบิดามารดายุ่งแม้กระนั้นกับงาน รวมทั้งออกสังคม ตอนใจ๋อายุ 14 บิดา สยุยงมภูเขาของเขาเกิดอุบัติเหตุถึงกับจะต้องนั่งรถเข็นก็เลยจะต้องทำใจ แต่ว่าด้วยฐานะบิดามารดาเขาดีเลิศก็เลยซื้อบ้านชั้นเดี่ยวแยกออกมาจากบ้านปู่ย่า ในหมู่บ้านเดียวกันเพราะเหตุว่าสบายสำหรับบิดาที่จำต้องนั่งรถเข็นเข้าออก บิดาเขาไม่มีความจำเป็นที่ต้องไปปฏิบัติงานนอกบ้านอาศัยทำผ่านคอมฯก็มีรายได้มากมายเหลือพอเพียง ส่วนแม่เขาปฏิบัติงานนอกบ้าน ใจ๋ยังไปมาหาสู่บ้านปู่ย่าเล่นกับเครือญาติๆประจำวันแล้ววันเล่า แม่เอาสาวหม้ายสามีตายกลางคนใบหน้ารูปร่างดีชื่อ อันยา วัย 30 กลางมาอยู่ด้วยดูแลบิดา อันยา เป็นคนวิปลาสนเดียวกับแม่ จะว่าไปก็เป็นญาติห่างๆเขาเลยเรียกคุณว่า น้ายา คุณมีลูกชายวัย 14 มาอยู่ด้วยชื่อแป๊ะ แป๊ะเป็นเด็กเป็นระเบียบเฉยๆขยัน ใจ๋และก็ทุกคนถูกใจเขา บิดาของใจ๋ก็เลยส่งให้เรียน บ้านใจ๋ถึงจะชั้นเดี่ยวก็มีหลายห้อง แป๊ะก็เลยมีห้องส่วนตัวใหญ่พอสมควร เอากัน

บิดาของใจ๋นั่งรถเข็นได้ 3 ปีแล้วยังมีคนเอางานมาให้บิดาทำไม่ขาดสาย รายได้ไม่ฝืดเคือง บางเดือนเป็นแสนบาท ใจ๋เริ่มเที่ยวโสเภณีบ้างครั้งสองครั้งเพียงแค่ต้องการทดลองปฏิบัติตามสหายๆถึงจะถูกใจก็ไม่ต้องการที่จะอยากเสี่ยงมากมาย ช่วงหลังแม่เปร่งศรี ของเขาดูเหมือนจะเอาใจใส่ดูแลแป๊ะ ดีกว่าลูกชายเป็นตัวเขา เขาไม่ คิดอะไรเนื่องจากว่าแป๊ะเป็นเด็กดี ว่าง่าย แม้กระนั้นเขาอดสงสัยมิได้เลยถามแล้วคุยกับบิดาว่ามองแม่แปลกๆกับแป๊ะ แต่ว่าก็ได้คำตอบสั้นๆว่าคือเรื่องของแม่อย่าคิดหรือรู้สึกน้อยใจ เขาไม่คิดมากมายแต่ว่าถามอยู่สองสามครั้งคำตอบในที่สุดจากบิดาเป็น เอาเถอะแล้วจะทราบเอง ก็อีกระยะหลังๆแม่เปร่งศรี ปล่อยตัวปล่อยใจ ทำเผลอชูขาไขว่ห้างหรือก้มลงไม่ระวังทำให้ ใจ๋ได้มองเห็นร่องอก ขาขาวลึกถึงกางเกงลิงก็หลายครั้งแต่ว่าใจ๋ก็ถูกใจ ยังเก็บเอาไปฝันก็บ่อย ถึงจะเป็นแม่ก็ค่อนข้างจะห่างเหินกัน มาสนิทสนมกันก็สองสามปีนี่เองความรู้สึกไม่ สนิทราวกับแม่ลูก จะเป็นเพื่อนมากยิ่งกว่า ใจ๋จะรักสนิทกับปู่ย่าและก็ป้าคุณลุง รวมทั้ง บิดามากยิ่งกว่าเปร่งศรี ผู้เป็นแม่ที่ออกสังคมเป็นสาวไฮโซไม่ค่อยมีเวลาให้เขา

กระทั่งกระตลอดวันนั้นใจ๋ไปบ้านปู่ตามธรรมดา บิดาสยุยงมภูเขา ของเขาโทรถามคำถามว่าจะกลับไหม ใจ๋บอก มีความคิดว่าจะไม่กลับมานอนบ้านคืนวันนี้ แต่ว่าบิดาสยุยงมภูเขา บอกไม่มีอะไรก็กลับมาบ้านเถิด เขาเดินกลับเข้าบ้านก็เย็นมากมายแล้วบ้านมองมืด มองเห็นแสงสว่างจากห้องของแป๊ะรอดออกมาจากช่องประตูเขาสงสัย แป๊ะยังไม่นอนอีกหรือ คิดจะทดลองเปิดประตูห้องเข้าไปนั่งคุยด้วยแม้กระนั้นพอดิบพอดีอันยา มาทักเขา “คุณใจ๋กลับมาแล้วหรอ”คุณทักเสมือนคุณรออยู่ ใจ๋บอกคุณ “บิดาบอกให้กลับ แล้วนี่แป๊ะยังไม่นอนอีกหรอ” อันยาบอก “จ้ะป๋าสั่งไว้ว่าประเดี๋ยวคุณใจ๋จะกลับ แม่ก็บอกให้น้ารอคอย ส่วนแป๊ะยังจ้ะยังไม่นอนจะต้องปฏิบัติงานที่ป๊ะป๋าสั่ง”ใจ๋สงสัย “ดำเนินงานอะไร” อันยาบอก “เป็นงานที่พ่อบอกให้แป๊ะทำประจำ ต้องการทราบก็มองสิ” ใจ๋ อันยาเบาๆเปิดอ้าประตูห้องแป๊ะในแสงมัว ใจ๋มองเห็นบิดาเขานั่งอยู่ที่รถเข็น อยู่ใกล้ประตูแต่ว่าเมื่อมองดูเข้าไปในห้องเขาจำต้องตระหนกตกใจ แป๊ะนั่งที่เตียงโดย มีแม่เปร่งศรี คนงามของเขายืนข้างเตียงหันให้แป๊ะ แม้กระนั้นที่แปลก เป็นมือของเปร่งศรี จับชายชุดที่มีไว้สำหรับใส่นอนด้านหน้าถลกเปิดขึ้นถึงเอว เขามองเห็นต้นขาอ่อนจากด้านหลังที่ชุดใส่สำหรับนอนยังปิดตูดอยู่แป๊ะกำลังรุดถอดกางเกงลิงคุณลง

อันยากระซิบเบาๆบอกเขา “อย่าเสียงดังจ้ะ” ใจ๋หันไปมองดูคุณอย่างมึนหัว อันยาก็เลยชักชวนยืนคุยบอก “เป็นป๋าบอกให้ท่านใจ๋กลับเพื่อมองเห็นนี่หละ”ใจ๋ถาม “อะไรกัน”อันยาบอก “เป็นป๋าหมดความสามารถทางเพศมาตั้งแต่นั่งรถเข็น แม้กระนั้นแม่ยังอยากได้พ่อ เลยมีความเห็นว่าแป๊ะนี่แหละเป็นทางออกที่ดี ไม่แล้วม่าม้าบางทีอาจหนีไปคบชายอื่นจะมีปัญหา บ้านจะแตก แป๊ะอย่างไรก็ไม่มีปัญหา ม่าม้าก็ยอมน้าก็ไม่ว่าอะไรพวกเรารู้เรื่องกัน เหลือแค่คุณใจ๋นี่แหละ คุณใจ๋อย่าโกรธม่าม้ากับแป๊ะหรือพ่อเลย น้าเองก็มองว่าเป็นทางออกที่ดี” ใจ๋รู้เรื่องในทันทีแม้กระนั้นยังไม่แน่ชัด “นานหรือยังแล้วบิดามานั่งเพราะเหตุใดแล้วแป๊ะทำอะไรกับแม่อีก” อันยาบอก “ก็ครึ่งปีกว่าได้แล้ว พ่อถึงจะไม่สู้ แม้กระนั้นหัวใจยังมีก็ขอดูก็พอเพียงบางเวลาน้าก็ช่วยให้” ใจ๋ไม่ทึ่ม เขาเริ่มเข้าใจแม้กระนั้นถาม “น้าทำยังไง แล้วทำเป็นหรอ”อันยายิ้มๆ“น้าก็มีแนวทางของน้าพ่อถึงจะไม่สู้ก็ยังมีน้ำยา” ใจ๋ถอนใจ “น้าอยู่มองเขาบ่อยมากไหม”อันยาก้มศีรษะ ใจ๋ถามอีก “แล้วน้าไม่คิดรู้สึกอะไรหรอเพียงนี้ผมยัง..เอ้อ”อันยายิ้มเขินๆพูดตัดบท “วันนี้คุณใจ๋จะทราบเหตุการณ์ทุกๆอย่าง พวกเราไม่ได้อยากปกปิดคุณใจ๋อีกต่อไป แต่ว่าขอให้รู้กันเพียงแค่ในบ้านนะ ไม่แล้วจะเสียกันหมด”ใจ๋ก้มศีรษะ

เสียงซุบซิบ 2 คนภายในความเงียบคงจะดังจนกระทั่งบิดาของใจ๋ได้ยินก็เลยมีเสียงเรียกออมา “อ้าวมาแล้วหรอเข้ามาสิยืนด้านนอกเพราะเหตุใด”ใจ๋รู้สึกตื่นเต้นเปิดประตูแล้วก็เข้าไป แป๊ะชะงักหน้าออกมาจากที่ซบซุกไสร้ท้องน้อยเปร่งศรี เปร่งศรียังถลกเปิดชุดที่มีไว้ใส่สำหรับนอนคุณบอก “ช่างเถิดแป๊ะทำไปเหอะ”คุณหันมากล่าวกับผัว “บิดาช่วยบอกใจ๋ด้วยให้รู้เรื่อง”บิดาของใจ๋บอก “เป็นยังไงน้าอันยา บอกหมดแล้วใช่ไม”ใจ๋ก้มศีรษะแต่ว่าตามองไปที่เปร่งศรี บิดาเขายิ้มบอก “เราลำบากใจต้องการให้ใจ๋ทราบแม้กระนั้นกลัวใจ๋จะไม่รู้เรื่องรับมิได้แต่ยังไงก็ จะต้องทราบวันใดวันหนึ่ง วันนี้ก็เลยตกลงกันว่าควรจะให้ใจ๋รับทราบซะครั้งคงจะรู้เรื่อง” ใจ๋ขลุกขลักบอก “ผ..ผมรู้แล้วผมยอมรับได้ครับผม”อันยายิ้มบิดาโอบเอวเขาแล้วกล่าว “บิดารู้เรื่องความรู้สึกของใจ๋ดี มองไปก็ตามใจหากอยากได้อะไรก็บอกอยากทำอะไรก็ทำแม่เขาไม่ว่า หรือน้าอันยาก็ได้ ยังว่าง บิดาทำอะไรมิได้”อันยายิ้มเขินๆใจ๋ ถึงกับงวยงงมองหน้า 2 คน บิดาเขาบอกอีกว่า “อย่าไปโกรธริษยาแป๊ะเลยจ๊ะ คุณพ่อและก็รวมทั้งคุณแม่มีความเห็นว่าแป๊ะอย่างไรก็เป็นคนของพวกเราทุกๆสิ่งทุกๆอย่างจะได้ไม่มีปัญหา น้าอันยาก็คุมดูแลอยู่ เรื่องทั้งปวงก็จะไม่เปิดเผยออกนอกบ้าน” ใจ๋ก้มศีรษะรับ อันยาบอก “ไปดูใกล้ๆสิว่าแป๊ะทำอะไร”

ใจ๋เขินๆเขินก้มตัวแต่ว่าอันยาพาไปนั่งข้างแป๊ะที่หันมามองดูยิ้มๆให้ใจ๋ ใจ๋เงยดูจะต้องตะลึงงัน ใจเต้นเป็นกลองเพล เปร่งศรีไม่มีกางเกงชั้นในท้องขาวเรียบมองมีท้องน้อยต้นขาอ่อนขาวเรียว ครั้งจุดเด่นของสงวนสุดโคนระหว่างขาเป็นโหนกนูนมีขนแพทย์ยดกดำที่แป๊ะกำลังเอามือคลำ กดบีบทั้งยังดึงขนแพทย์ยเล่นทั้งเอามือใส่เซาะเข้าขาหนีบในร่องชำเลืองที่เป็นพูกลีบ เปร่งศรีแทนที่จะอาย คุณเพียงแค่ยิ้มเขินๆกล่าวไม่มียางอายๆ“ของแม่งามไหมต้องการมองมานานแล้วไม่ใช่หรอ”ใจ๋กลืนน้ำลายอ้ำอึ้ง เปร่งศรีหน้าตาบูดเบี้ยวซี๊ดปากพล่อยๆ“แป๊ะเพียงพอหรือยัง” แป๊ะแสยะยิ้ม “สุดแต่ป้านะครับ”เขาดูๆใจ๋เปร่งศรีบอก “กลัวอะไรมองดูพี่เขาเพราะเหตุไรพวกเรามาทำกันต่อดีมากกว่า”เปร่งศรีเอามือลูบคลำหัวแป๊ะ แป๊ะยิ้มแหยงๆใจ๋ผงกศีรษะ เปร่งศรีบอก มองเห็นไหมพี่เขาไม่ว่าอะไร”แป๊ะบอก “ผมขออภัยครับผมพี่” ใจ๋ก้มศีรษะพูดไม่ถูก เปร่งศรีขึ้นนอนหงายคอยแป๊ะ แป๊ะถอดกางเกงโดยทันทีควยแข็งโด่ไม่ใหญ่นัก ใจ๋ตื่นเต้น ทราบว่าทั้งคู่กำลังจะร่วมประเวณีซึ่งๆหน้าเขา เปร่งศรีกางขา แป๊ะเข้าคร่อมร่างคุณ คุณเอามือจับควยของแป๊ะดึงเข้าเช็ดลงในร่องหลืบระหว่างขาคุณแป๊ะก้มมองแล้วแอ่นเอวอัดแทงมันหายเข้าไป เปร่งศรีครางครวญ ฮือๆหงิงๆขยับสองขาขึ้นลงแอ่นแกว่งสลัดบิดตัวละครถึงความเสียวกระหายจัดใฝ่ถึงอย่างไม่อายสายตาคนใดกัน

ใจ๋ย้อนคิด ก็จริงแม่ร่านสวาทขนาดนี้ถ้าเกิดปล่อยไปอาจจะคบชู้แน่ เขาดูขาขาวเรียวงามที่ขยับ เขาต้องการสัมผัส เขากล้าๆกลัวๆทดลองเอามือสั่นๆไปลูบไล้เปร่งศรีไม่ห้ามหรือต่อต้าน ใจ๋ลำพองใจคลำไปถึงบั้นท้ายตูด ส่วนแป๊ะเอามือกดอกขย้ำเต้านม อีกทั้งเกาะติดจูบดูดปากกลบเสียงคราง อันยาเอามือคลำข้างหลังตูดแป๊ะที่ขยับขึ้นลงชนควยใส่ขาหนีบร่องรูหีเปร่งศรีดัง พับๆๆๆสยุยงมภูเขา ผู้เป็นบิดาเลื่อนรถยนต์มาใกล้ พร้อมบอก “อันยาคุณจัดแจงให้หน” อันยานั่งลงย่อเข่าหน้าสยุยงมภูเขาดึงรูดกางเกงแพรเขาออก คุณหันยิ้มให้ใจ๋ แล้วเอามือจับควยสยุยงมภูเขาที่เหี่ยวเฉาไม่แข็งถอกรูดแล้วต่อจากนั้นคุณก้มลงอ้าปากอมดูดควยเขา ใจ๋มองดูทั้งยังบิดาและก็แม่ แต่ว่าพึงพอใจแม่มากยิ่งกว่าบิดาเนื่องจากอีกทั้งงามรวมทั้งเสียงครางทำให้ ควยเขาแข็งโด่ บิดาเขาบอก “อยากจัดต้องการเอาบ้างหรือเปล่า” ใจ๋เก้ๆกังๆผงกศีรษะ สยุยงมภูเขา ชี้ตรงไปที่อันยาแล้วบอก “เอาสิทุกครั้งอันยาก็ว่าง” ใจ๋อึกอักดูไปที่แป๊ะ แป๊ะหันมาบอกทั้งๆที่โยกกระเด้า “เอาสิพี่แม่ผมยังว่างไม่มีผู้ครอบครอง”เป็นการอนุญาตจากลูกชาย ใจ๋ไม่คอยช้าถอดกางเกงนั่งลงตารางเข้าที่เข้าทางตูดอันยา อันยาอมควยบิดาเขาอยู่แม้กระนั้นคุณบอก “ตามอัธยาศัยนะคุณใจ๋”เป็นการการันตีจากอันยา

ใจ๋พึงพอใจจับเอาสายยืดกางเกงนอนคุณ แล้วรูดลงพร้อมกางเกงชั้นในกาง ใจ๋ตาพองโตก้นขาวคุณขาวเนียนไม่แพ้แม่เขา เขาเพ้อบอก “งามจังผมต้องการปี้น้าเหลือกำเนิด”อันยาพูดซ้ำ “ก็บอกแล้วยังไงตามสะดวก”ใจ๋ไม่รอคอยช้าเกาะติดเข้าที่เข้าทางตูดคุณสองมือแหกง่ามก้น พอเพียงมองเห็นรูก้นสีคล้ำ รูหีสีชมพูสดเข้าย่อตัวจับควยจ่อยัดอัดเข้ารูหีอย่างสุดแรง อันยาถึงกับตกใจร้อง โอย…! แสดงความเจ็บใจ๋ก็เจ็บหนังแท่งควย รูหีของอันยาเล็กคับแน่นมากมาย หรือควยของเขาใหญ่ก็ไม่เคยทราบ ใจ๋ทนเจ็บ ไม่ร้องพร่ำบ่น จับบั้นท้ายคุณแล้วโยกกระเด้า “ขออภัยครับผมน้าผมลืมตัวรูหีน้ำก็เล็กกัดควยผม”อันยาร้องครวญคร่ำบอก “ควยคุณใหญ่ ใหญ่มากยิ่งกว่าแป๊ะมากสักเท่าไรนัก”ใจ๋เฉลียวใจ เมื่อคุณเอ่ยถึงแป๊ะ แม้กระนั้นเขาไม่สนใจยังคงตรอกเย็ดอันยา อันยา ครวญคร่ำร้องเสียงหลง บิดาเขายิ้มขำพึงพอใจอันยายังถอกควยสลับก้มดูดเป็นระยะ เปร่งศรีผงกศีรษะ หันมามองแต่ว่าไม่ถนัดเนื่องจากถูกแป๊ะชนเย็ดอยู่บนเตียง แป๊ะบอก “ประเดี๋ยวพวกเราเสร็จแล้วป้าค่อยมองพี่เขาเย็ดแม่ผม”เปร่งศรีคร่ำครวญร้อง “เร็วๆแป๊ะป้าอยากจัดน้ำจะแตกแล้ว”เตียงสั่นกระเพื่อมอย่างหนัก จนกระทั่งเสียงดังออดแอดๆเสมือนเตียงจะหักแม้กระนั้นใจ๋ไม่สนใจแม่เขาแล้ว เขาโยกตรอกเย็ดอันยา อย่าง มัน ปากของอันยาก็อมดูดควยให้บิดาเขา บิดาสยุยงมภูเขาของเขาซี๊ดปากครวญคราง โอยยยย….ๆเร็วนี้ๆน้ำเชื้อขาวข้นก็พุ่งไหลออกมาจากควยที่เฉา

อันยายังโน้มตัวแอ่นก้นให้ใจ๋เย็ด ใจ๋สวมกอดเอวคุณมือล้วงจับหี มันสากไปด้วยขนแพทย์ยเต็มฝ่ามือทั้งยังเฉอะแฉะๆด้วยมูกที่ลื่นๆอีกมือใจ๋กอดจับนมของอันยาที่แกว่งบีบขย้ำ เขาทราบได้ถึงความกว้างใหญ่เต่งตึงของเต้านมอันยา ใจ๋เย็ดซอกซอยอย่างบ้าส์โดยไม่รู้จักว่าแม่เขากับแป๊ะเสร็จไปตั้งแต่เวลาใดแล้ว เดี๋ยวนี้กำลังนั่งมองเขาเย็ดอันยาที่ร้องครางครวญมือหน้าเลอะเทอะด้วยน้ำเชื้อจากบิดาเขา กระทั่งขาคุณสั่นเกร็งกระตุก ใจ๋ตรอกเย็ดอีกพักก็พ่นน้ำเชื้อใส่เอาไว้ภายในตัวของอันยาอย่างเหลือเฟือ เปร่งศรี เอามือลูบคลำหัวเขา คุณบอก “ดีเลิศลูกแม่ทำเก่งจัง”ส่วนบิดาเขาบอก “ไม่นึกว่าใจ๋จะเก่งแบบนี้”แป๊ะถาม “แม่เป็นยังไงบ้า”อันยาบอก “ควยใหญ่เย็ดมันส์น้ำหีแตกไป 2 หน”

ทุกคนขำหัวเราะใจ๋เขินๆเปร่งศรีบอก “หีระบมเลยสิท่า” อันยาบอก “ขึ้นสรวงสวรรค์ทั้งที่ยังไม่ตายเลยจ๊าคุณผู้หญิง หากอย่างงี้ถึงหีจะระบมจะเอาอีกชู ก็ย่อมได้”ทุกคนขำอีก อันยาสวมกางเกงแต่งตัวให้บิดาสยุยงมภูเขาของเขา เปร่งศรีลงจากเตียงบอก “วันนี้พอก่อน”แล้วเข็นรถยนต์ผัวกลับห้องนอน ใจ๋บอกขอบคุณมากอันยาแล้วกลับห้อง ส่วนอันยาอยู่เสวนากับแป๊ะอีกพัก ใจ๋ออกมาจากห้องมาหาน้ำกินยังมองเห็นแสงสว่างจากห้องแป๊ะเปิดอยู่ เลยไปอ้าประตูมอง เขาจะต้องตกอกตกใจที่มองเห็นอันยา นอนหงายแก้ผ้าร่างเปลือยขาวโพนเต้านมโต โดยมีแป๊ะลูกชายของคุณ แก้ผ้านอนทับอยู่บนร่าง ก้นก้นกระดกขยับขึ้นลง เขางงงันไปหมดแม่ลูกปี้เย็ดกันหรอนี่ แม้กระนั้นดวงใจเขาสั่นเสียวซ่านแอบมองเฉยๆไม่คิดจะเข้าไปขัด จะเสียมารยาทเลยหลบเข้าห้องจัดแจงกับตนเองอีกรอบ….

Back to top